Poprzednio w Homeland...
Chcesz, by twoje zdjęcie zawisło na ścianach Langley?
Znajdź Walkera.
Walker nie ma większego znaczenia. To tylko część, fragmencik, piksel.
Tu chodzi o jakiś większy, godny Abu Nazira plan, a my mamy mało czasu.
Carrie... Nie jesteś sobą.
Jest bipolarna.
Eksplozja musiała pogłębić ten stan.
Carrie powiedziała coś interesującego. Atak snajpera nie pasuje do Abu Nazira.
To nie jego metody.
Może wcześniej nie pracował dla niego zawodowy snajper.
Ona przeczuwa coś większego.
Tu masz przełącznik. Czekaj z otwarciem go do ostatniej chwili.
Czytałem, że wybuch idzie w górę, do słabego punktu.
Halo?
Dzwonię w sprawie Abu Nazira.
Musiała go dotknąć jakaś tragedia.
Byłeś z nim wtedy. Wiesz coś o tym.
Moglibyśmy się spotkać?
-Jestem w domu. -Zostań tam.
Dzwonił sierżant Brody. Opowiedział mi o wszystkim.
Właśnie opróżniamy twoje biuro w Langley.
Jestem bliska rozwiązania tego gówna!
Zdejmijcie to.
Przykro mi. Czuję się trochę odpowiedzialny.
Bo gdy wróciłaś z Bagdadu, przeczuwałem coś.
Byłaś wrakiem.
Nie ma czasu, Saul.
Mamy silny fiolet.
Dzień pierwszy
Nazywam się Nicholas Brody.
Jestem sierżantem amerykańskiej piechoty morskiej.
Mam żonę...
i dwójkę dzieci...
Kocham ich.
W chwili, w której to oglądacie, przeczytaliście o mnie mnóstwo rzeczy,
o tym, co zrobiłem,
dlatego pragnę się wytłumaczyć.
Musicie poznać prawdę.
19 maja 2003 jako członek dwuosobowej ekipy snajperskiej,
biorącej udział w wyzwoleniu Iraku, zostałem pojmany przez siły
lojalne Saddamowi Husseinowi.
Te siły sprzedały mnie potem dowódcy Al-Kaidy, Abu Nazirowi,
który dowodził komórką terrorystyczną za granicą Syrii,
gdzie byłem przetrzymywany przez ponad osiem lat.
Byłem bity...
Byłem torturowany...
I byłem poddawany długiej izolacji.
Ludzie powiedzą, że zostałem złamany, poddany praniu mózgu.
Powiedzą, że zmieniono mnie w terrorystę. Nauczono nienawiści do ojczyzny.
Kocham mój kraj.
Jestem marine.
Jak mój ojciec i mój dziadek,
przysiągłem bronić kraju
przed wrogiem zewnętrznym i wewnętrznym.
Mój dzisiejszy czyn uderza we wrogów wewnętrznych.
Wiceprezydenta i członków jego sekretnych służb,
którzy są kłamcami i przestępcami wojennymi
odpowiedzialnymi za zbrodnie, z których nikt ich nie rozliczył.
Robię to, by oddać sprawiedliwość 82 dzieciom...
o których śmierci się nie mówi
i śmierć których jest plamą na honorze kraju.
-Coś nowego? -Raczej nie.
-Są powody do zmartwień? -Zmartwień?
Dawno nie widziałam jej w takim stanie.
Nic nie je, nie wychodzi pokoju od trzech dni.
A lit działa?
Mówiłaś, że za kilka dni powinien zacząć działać.
Działa.
Wpadła w depresję, którą wywołała mania.
Przez to ciężej ją leczyć.
-Może rosół pomoże? -Kto wie.
Eliksir bogów.
-Mogę ją zobaczyć? -Jasne.
Saul?
Co oznacza czasowe odsunięcie od służby?
Bogu dzięki nie przedstawią jej zarzutów kryminalnych...
...ale nie ma się co łudzić.
Już nigdy nie wróci do Langley.
Hej, ty.
Witam, panie Berenson.
Pamiętasz czasy, kiedy tak do ciebie mówiłam?
Jak?
Pan Berenson.
Tak.
Stare czasy. Jeszcze sikałem prostym strumieniem.
Jak się czujesz, Carrie?
Bywało lepiej.
Nie martw się, długo nie zostanę.
-Opowiesz mi historię? -O czym?
O złym człowieku, który nosił imię Nazir.
O człowieku, który przestał robić złe rzeczy,
tylko nikt nie wie dlaczego.
Wiesz, że nie możemy o tym rozmawiać.
Dopóki nie przywrócą mi poświadczenia bezpieczeństwa. Wiem.
Skoncentruj się na powrocie do zdrowia.
Powiedz mi chociaż, że wciąż to badacie.
Obiecaj mi to.
Obiecuję.
Nie idź.
Dlaczego to zrobił?
-Kto? -Brody.
Dlaczego?
Ale co zrobił?
Zadzwonił do Estesa i bezczelnie mnie sprzedał.
Szczerze mówiąc, to mógł mieć sto powodów.
Ten człowiek startuje do Kongresu, o ile pamiętasz.
Pomyśl o tym.
Ostatnie czego mu teraz trzeba to ty i vice versa.
-Ale Saul... -Posłuchaj.
Ten człowiek zatruł twój umysł. Kosztował cię prawie wszystko.
Zapomnij o nim.
Nie mogę, Saul.
Boże. Ty się w nim zakochałaś.
Numer O-72.
B-15.
Dobranoc, Isabelle.
Dobranoc.
Widzę tu sporo zasłużonych osób.
Twoje zdrowie, Elizabeth. Główny powód mojej wizyty.
Dziękuję ci, że trzy lata temu przekonałaś mnie
do przyjęcia nominacji na wiceprezydenta.
I za ciebie, Richard.
Jesteś fundamentem, na którym zbuduję naszą administrację.
Przebyliśmy długą i złożoną drogę.
Ale jutro, kiedy ogłoszę swoją kandydaturę,
wszyscy rzucimy rękawicę... Wszyscy tu obecni...
obiecamy uczynić Amerykę pierwszą.
Prawda!
Miło cię widzieć, Walt.
Bardzo ładnie.
Ma pan rację. To wybitna grupa ludzi.
Włącznie z tobą, David.
Zmierzam do tego, że to grupa warta ocalenia.
Jeśli znów naciskasz na odwołanie, to znasz moje zdanie.
Sugeruję jedynie zmianę miejsca.
Mam ogłaszać kandydaturę z kryjówki?
-Za bardzo się z nimi cackasz. -Z kim?
Z wrogami. Takimi jak Walker.
Jest bardzo niebezpieczny.
Dla obu z nas.
Ale to tylko jeden facet.
A ty dysponujesz całym aparatem bezpieczeństwa narodowego.
Zajmij się tym wreszcie.
I napij się szampana, do jasnej cholery.
To Billecart-Salmon.
Jasne.
Znowu to...
Przepraszam panią, ale...
Wiem, wiem. Tylko mieszkańcy.
Co tym razem?
Coś ważnego będzie się tu działo od samego rana.
Chyba wiceprezydent.
Skurwiel.
Proszę pani?
Że też musiałam zamieszkać dwa bloki od Departamentu Stanu.
Przepraszam za niedogodności, pani Sammler.
Spokojnej nocy. Funkcjonariusze?
Dobra, pani Sammler.
Puk, puk.
Przybyła twoja nocna pielęgniarka.
Zrobiłem spaghetti amatriciana.
Wiesz Carrie, w końcu będziesz musiała zacząć jeść.
Cholera, Carrie. Zaczynasz mnie przerażać.
Idź...
...sobie.
Wybacz, ale nie mogę. Twoja siostra dała mi wyraźne rozkazy.
Więc będę tu siedział, póki nie zaśniesz.
Bosko pachnie.
Na pewno nie chcesz?
-Chris, wyjmiesz masło z lodówki? -Tak.
Więc nie przyjdziesz na mój turniej karate?
Mówiłem ci o tym wystąpieniu z wiceprezydentem.
Wybacz.
Rozmawialiśmy o tym, pamiętasz?
-Tata pójdzie na następny. -Pewnie.
Kolacja gotowa. Siadajcie do stołu.
-Czyja kolej na modlitwę? -Moja.
-Tato, wiesz, jak ją odmawiać? -Będę improwizował.
Drogi Boże,
pobłogosław to jedzenie i nasze życia.
Świeć światłem miłości na tę rodzinę...
trzymaj ją blisko...
i zawsze miej w opiece.
Amen.
-Jak poszło? -Znośnie.
Nasza śmierć jest przesądzona od chwili urodzin.
Nie stworzono nas bez powodu.
Musimy tylko znaleźć ścieżkę, którą mamy podążać.
Oczyść duszę. Zapomnij o fizycznym świecie.
Pozostały ci czas wykorzystaj na dobre uczynki i posłuszeństwo.
Pamiętaj, że czas, który zmarnowałeś, jest już za tobą.
Droga przed tobą jest czysta.
Szukałeś bitwy, nim się w nią zaangażowałeś,
a teraz widzisz ją na własne oczy.
Tato?
Co robisz? Co się dzieje?
Długo tu stoisz?
Dana?
Tato, przerażasz mnie.
Nie bój się.
Mówiłeś po arabsku?
Tak.
Co to oznacza?
To oznacza...
że przeszedłem na islam.
Nikomu nie mówiłem, bo nie chciałem was denerwować.
No to dobrze,
że nie zastrzeliłeś jelenia, nie naskoczyłeś na mamę
i nie pobiłeś Mike'a.
Zasłużyłem sobie.
Dlaczego myłeś ręce i stopy?
To rytuał. Musisz oczyścić umysł i ciało,
zanim zaprezentujesz się przed Allachem.
Mama o tym wie?
Nie.
Nie zrozumiałaby tego. W ogóle.
Czyli to nasz sekret?
Tak.
Dzień drugi
Przed wiceprezydentem Waldenem stoi sporo zadań
po ogłoszeniu swojego wystąpienia.
Dołączą do niego wierni zwolennicy ze wszystkich elit obronnych,
włącznie z sekretarzem Stanu i Obrony oraz długoletnim doradcą,
Elizabeth Gaines.
Przemowa odbędzie się kilka dni po zamachu w Waszyngtonie,
który pochłonął pięć ofiar, i to najwyraźniej czas...
na kolejną fazę wojny z terrorem.
Nadal nie znamy przyczyn tego wybuchu.
W CIA Walden był powszechnie uważany za rozwijającego bliższe związki
z siłami zbrojnymi, przyjmując bardziej zmilitaryzowane podejście
do gromadzenia danych wywiadowczych i eliminacji powstańców
Virgil?
Virgil, gdzie są moje pigułki?! Potrzebuję ich!
Virgil? Jest tam kto?
Idę, idę.
-Muszę stąd wyjść. -To dobrze.
A nawet świetnie.
Pójdziemy na spacer.
Wolę przejażdżkę.
Co ty tutaj robisz? Miałeś być w Departamencie Stanu.
Potrzebuję twojej pomocy.
Co to?
Prawie roczna przerwa w aktywności Nazira.
Zaczęła się jakieś dwa lata temu.
Nagle ucichł na dobre. Jak gdyby zapadł się pod ziemię.
Mogło wydarzyć się coś, co uderzyło go osobiście...
Na chwilę wycofało z akcji.
Czyja to teoria?
Przyjrzyj się temu.
Wszystko jest zredagowane. Coś ty mi przyniósł?
To chyba atak drona.
Jak to?
Ten odnośnik.
-Jak to znalazłeś? -Mozolne szukanie.
Dane o przypuszczalnych miejscach pobytu Abu Nazira i czas...
Setki dokumentów.
Ale żadnych tego typu.
I po co?
Mówiłem ci, że w jego działalności nastąpiła przerwa.
Ma związek ze stertą śmieci znalezionych w domu Carrie?
Wszystko się zgadza, David.
To były tajne materiały, Saul, nielegalnie wyniesione z tego budynku
i ułożone przez wariatkę w kolaż.
Nie chcę nawet słyszeć o twoim w tym udziale.
To spytaj. Odpowiem.
Nie chcę nic wiedzieć. Lepiej zajmij się ochroną.
Rób swoje.
-Chyba robię. -Wcale nie.
Wiceprezydent przemawia dziś publicznie.
Prosiłem cię, byś zadbał o wszystko.
Do pracy.
Super.
Świetnie. Ręki nie czuję.
Powinniśmy wystawić go do walki z Walkerem.
-Super. -Musimy jechać.
Na pewno nie idziesz?
Chcę.
-No to chodź. -Już to przerabialiśmy.
-Następnym razem. -Jasne.
Idź.
Chodź, Bruce Lee, bo przegapisz wielką walkę.
Masz wszystko?
Jess?
Spóźnimy się. Do później.
To tamten zakręt.
-Mała przejażdżka, co? -A nie jedziemy?
Tak...
Świetnie.
-Powiesz mi po co tu jesteśmy? -Łykamy świeże powietrze.
Pytam poważnie.
Mam masę sprzętu, nie do końca legalnego.
Co my tu robimy?
Carrie!
Za kilka godzin wiceprezydent ogłosi swoją kandydaturę na prezydenta.
Ok.
W tym budynku będzie otoczony przez całą świtę.
Ale co my tu robimy?
Połowa rządu w jednym miejscu z terrorystą na wolności.
-Więc to jest cel? -Warto to rozważyć.
Carrie, to nie jest nasz terrorysta. Nic nas to nie obchodzi.
Widzisz ich?
To oni mają go na wolności i oni muszą coś z tym zrobić.
-To moje zadanie. -Już nie.
To zawsze będzie moja praca. Nie rozumiesz?
Rozejrzyj się, Carrie.
Ochrona postawiona w stan gotowości.
Dadzą radę. Jesteśmy tu zbędni.
Ci goście?
Oni szukają snajpera.
-Bo tak jest. -Nie. To bez sensu.
Virgil, ja...
Wiem, że nie jestem mile widziana...
Wiem, że siedzimy we dwoje w tym głupim vanie, ale...
...ja wciąż jestem tą sama osobą i muszę cię mieć po swojej stronie.
Musisz się zgodzić.
Dobra.
Musicie zawrócić.
Wybaczy pan. Zły zakręt.
Musimy gdzieś zaparkować.
Chwilka.
Drzwi są zamknięte.
Ubieram się.
Tato, nie powinieneś tam dzisiaj iść.
To wydarzenie...
...będzie prowadzone przez wiceprezydenta.
-No i? -No i...
On na mnie liczy.
Oczekuje mnie.
W telewizji mówią tylko o wzmożonej ochronie.
Mówią o tym od początku inauguracji.
No cóż...
W takim razie nie ma się czego bać.
Chyba.
Tato.
Tak?
Nie uważasz, że rozmawianie przez drzwi jest trochę dziwne?
Chyba przyjechał samochód.
Powiesz im, że za chwilę wyjdę?
Widząc cię modlącego się, trochę się przeraziłam.
-Najwyraźniej. -A jakby tego było mało, Tom Walker
jest na wolności z wielkim karabinem.
Nic ci nie grozi. Nie martw się.
Nie o mnie się martwię.
Nic mi nie będzie.
Dwie minuty.
Nadal myślę, że powinieneś zostać w domu.
Bądź grzeczna.
Sierżancie Brody.
Kim pan jest?
Kandarian. Służby Specjalne. Przydzielono mnie panu.
Jedźmy.
Saul Berenson znalazł ocenzurowany dokument związany z misją.
Myślałem, że papierowe ślady zostały zatarte?
Nie tylko pan.
Czego szukał?
Natknął się przypadkiem podczas szukania informacji o tym,
dlaczego Nazir na chwilę ucichł.
Na jakiej podstawie?
Miał teorię, że obecna sytuacja to zemsta.
Powiedz mu, że pobudki terrorystów są bez znaczenia.
Mówiłem.
To agent ochrony, a nie pracownik socjalny.
Kazałem mu to zostawić.
Nie każ, a zamknij tę sprawę. To nie może wypłynąć.
Rozumiesz?
Mój status pozwalał mi na wiedzę o tej operacji.
Albo była pozaprogramowa, albo ją ukryto.
Cóż, masz rację.
Odnośnik wskazuje na atak drona.
Więc musi istnieć odpowiednia dokumentacja, prawda?
I to jest dziwne... Nie ma.
Sprawdziłeś plan lotów?
Tak.
A nagrania operacyjne?
Sprawdziłem archiwa osobiście.
Jedyne co zostało, to ten ocenzurowany dokument, który znalazłeś.
Nawet jego zapewne nie powinno być.
Najwyraźniej.
Utknąłem tu, żeby Estes czuł się kryty.
Mam zgłosić oficjalną prośbę o informację?
Obawiam się, że to najgorsze z rozwiązań.
Mogę dotrzeć do pilotów dronów.
-Proszę pana? -Przepraszam.
Nie wszczynajmy alarmu. Sam to zbadam.
-Czego dokładnie szukamy? -Dokładnie to nie wiem.
To nie jedna rzecz, Virgil. Chodzi o wszystko.
Wszystkie szychy z D.O. tu są... co najmniej 24 ważne cele.
Więc?
Pojedynczy snajper ich nie zdejmie.
Więc skupi się na najważniejszym.
-Ale czemu tutaj, przy takiej ochronie? -Właśnie próbuję powiedzieć to samo.
Atakujesz tu, jeśli chcesz zdjąć ich wszystkich.
Grupę ludzi, która prawie nigdy nie spotyka się w jednym miejscu.
Wolałabym skupić się na konferencji i potrzebie walki z terrorem.
Na tym skupi się wiceprezydent, gdy zostanie naczelnikiem sił zbrojnych?
Niedługo tu będzie, więc będzie okazja zapytać.
Faktem jest jednak, że wojna nie najlepiej...
Jesteśmy po złej stronie barykady, Virgil.
Zgadzam się, chodźmy do domu.
Carrie, na próżno się nakręcasz.
Nie nazwałabym możliwości ataku terrorystycznego błahostką.
Nie wypowiadaj tu takich słów.
Spokojnie, wszystko gra. To chciał pan usłyszeć?
Cała ta ochrona to chyba lekka przesada.
Proszę otworzyć okno.
Dowody?
Sierżant Brody. Oczywiście.
Przepraszamy za niedogodności.
Jedźcie!
Brody?
Co on tu robi?
Zrób mi przysługę i go nie pytaj.
Stoję tu przez niego. Przez niego straciłam pracę.
Carrie, lepiej stąd chodźmy.
Carrie!
Niech to szlag, Carrie.
-Zdenerwowany? -Cóż...
Będę tam wśród dwóch sekretarzy gabinetu,
Kolegium Szefów Sztabów, dowódcy wywiadu...
Jestem zwykłym sierżantem.
Przyzwyczai się pan.
Przyjechał.
-Sierżancie Brody. -Sir?
-Gratulacje. -Dziękuję.
-Pani Gaines, miło widzieć ponownie. -Wzajemnie.
Panie wiceprezydencie.
-Dziękuję za przybycie. -Dziękuję za zaproszenie.
Kurwa.
Zmywamy się. Szybko!
Dziękuję. Nie ma za co.
Nicholas Brody.
Richard Halstead. Jestem...
Sekretarzem Obrony.
Proszę mi wierzyć, wiem, kim pan jest.
Co za rozpierdol.
-Gdzie wiceprezydent? -Kto to wie?
Gdzie jest wiceprezydent?!
Nic mu nie jest. Był zaraz za nami.
Berenson.
To ja, Saul.
-Oddzwonię do ciebie. -Nie!
Carrie, mam tu wyjątkową sytuację.
Wiem, jestem tutaj. Saul, posłuchaj mnie.
Co to znaczy, że tu jesteś?
Wszystko widziałam. Kobieta, którą trafił, nie jest celem.
Wiceprezydent był celem. Walker spudłował.
Walker nie spudłowałby ani razu, a już na pewno nie trzy razy!
To jest... To jest dopiero pierwszy etap.
To jeszcze nie jest ten prawdziwy atak.
Jaki prawdziwy atak? O czym ty mówisz?
Po próbie zamachu odseparują najważniejsze cele.
Taka jest procedura.
Właśnie teraz wiceprezydenta i jego ekipę odizolowano w jakimś miejscu.
Mają tam być bezpieczni, ale nie są. Są zagrożeni.
Jak to?
-Brody. -Brody?
Na miłość boską, Carrie, tylko nie to.
Zapomnij o tamtym; to nowa sytuacja.
Widziałam Brody'ego.
Wepchnęli go przez wykrywacze metalu razem z wiceprezydentem.
Zdajesz sobie w ogóle sprawę z tego, co mówisz?
Tak! On zamierza tam zabić ich wszystkich.
Właśnie o to chodzi!
Mydlono nam oczy przez cały czas. Marine One, Marine Two.
Tu nie chodzi o prezydencki helikopter.
To są konkretni żołnierze: Brody i Walker.
To oni są Marine One i Marine Two. Muszą współpracować, nie ma innej opcji.
-Saul, słyszysz mnie? -Słyszę.
Brody mnie wydał, bo byłam za blisko. Boże, wreszcie to wszystko ma sens.
Tak, jasne.
Saul, musisz mnie tam wprowadzić.
Jest tam oficer o nazwisku Benton.
-Znam go. -Wyślę go po ciebie.
Dzięki, pospiesz się.
Tak, pa.
Przed budynkiem stoi kobieta, jedna z nas.
Jest nieprzewidywalna i musisz się nią zająć.
Nazywa się Carrie Mathison.
Nie zamierzam tu utknąć na półtora dnia.
Tak się nie stanie, sir.
Nie będę się chował i uciekał.
-Prosimy jedynie o trochę ostrożności. -Zabieraj łapy ode mnie.
Przepraszam.
Pieprzę waszą ostrożność.
Jedna z moich najbliższych przyjaciółek została właśnie postrzelona.
Bardzo proszę o uwagę.
Dla państwa bezpieczeństwa rozpoczęliśmy procedurę pełnego zamknięcia.
Oznacza to, że te drzwi pozostaną zamknięte
do czasu, aż staną się dwie rzeczy.
Albo snajper zostanie pojmany, albo będziemy pewni,
że opuścił okolicę. Wtedy będzie można stąd wyjść.
Dacie, kurwa, wiarę?
Jest pan bezpieczny. To priorytet.
Bezpieczny?! Wyglądamy jak banda idiotów.
To może jakaś rada? Może macie jakąś pierdoloną radę?
Jak to rozwiążemy?
Nie ma się nad czym zastanawiać.
Zaciśnij zęby.
Pomódl się.
Pamiętaj o Issie.
Myślę, że powinniśmy czekać. Tak, jak nam kazano.
Jest tu toaleta? Lepiej, żeby była.
Tędy.
Gdzie on jest? Nie ma czasu.
Czekaj.
Jest!
Czekaj, mówię.
Po co mu tyle wsparcia?
A niech cię, Saul.
Virgil, czy ja oszalałam?
No w sumie sama wiesz, że tak.
Ale chodzi mi o to z Brodym. Powiedz mi, czy tak jest.
Virgil, muszę to wiedzieć!
Nie wiem, ale ci ufam.
-Daj mi kluczyki. -Gdzie jedziesz?
-Nie chcesz wiedzieć. -Dobra, jedź. Zagram na zwłokę.
Ben!
Hej, który z was to Benton?
Ty jesteś Benton?
Który z was to Benton?
Coś wiadomo?
-Nie. -Cóż, mówili, że to się może zdarzyć.
Wszystko gra? Wyglądasz dosyć słabo.
Chyba nie jestem fanem bycia zamkniętym.
Dodałeś mu nowej energii.
-Słucham? -Waldenowi.
Traktuje cię jak żyjące i oddychające potwierdzenie
wszystkiego, czego kiedykolwiek dokonał.
Ma wielkie plany wobec ciebie.
No jasne, nie ma ręczników papierowych. Kolejna wtopa.
No dalej...
Rozpoczęły się szeroko zakrojone poszukiwania snajpera
w okolicy między E Street oraz Independence Avenue
na trasie z Potomac do 17...
Już idę!
Nikt nie może wjechać ani wyjechać.
PRÓBA ZABÓJSTWA
Świadkowie mówią, że wiceprezydent i jego świta...
Boże.
O mój Boże. Co?
Co pani tu robi?
-Jesteś Dana, tak? -No.
-Jestem Carrie Mathison. -Wiem, kim pani jest.
-Chodzi o twojego tatę. -Jest ranny?
Nie.
-Widziałam w telewizji. -Wiem, byłam tam.
Widziałam, co się działo. Nie został ranny.
Dana, pomóż mi. Mogę wejść?
Słyszałaś o Tomie Walkerze?
-Tak. -Że przeszedł na stronę wroga?
Tak. Czy to on strzelał do tych ludzi?
Tak.
Dana, posłuchaj.
Tata powiedział mi, że jesteś osobą, która go rozumie,
której on się słucha.
I ciężko mi o tym mówić,
ale twój tata współpracuje z Tomem Walkerem.
Oni pracują wspólnie. Teraz przeprowadzają atak.
O czym pani mówi?
Jest z wiceprezydentem i innymi niewinnymi ludźmi.
Zabije ich, jeśli go nie powstrzymamy.
Musisz do niego zadzwonić i go od tego odwieść.
Dobrze?
Zadzwonisz do Służb Specjalnych. Tam cię połączą.
Mamy mało czasu.
Dasz radę, Dana.
Halo, jestem przy 3319 Chapman, chciałam wezwać pomoc.
-Jest tutaj szalona kobieta... -Nie, nie! Dana!
-Wynoś się! -Dana, proszę. Wróć do środka!
-Wynoś się z mojego domu! -Dana, wróć do środka.
Wynoś się z mojego domu!
Dana! Musiałaś coś zauważyć.
-Daj mi spokój! -Jakieś dziwne zachowania.
-Sama jesteś dziwna! -To zadzwoń i się upewnij.
Jesteś nienormalna!
-Boże! Po co tu przyszłaś?! -Mówiłam ci!
Żeby go powstrzymać.
Kto jest z Daną?
-Zostań w aucie. -Daj mi spokój.
Mamo...
-Mamo... -Co tu się dzieje?
Ona tu przyszła i mówi, że tata współpracuje z Tomem Walkerem!
Idź do domu. Dzwoń po policję, natychmiast.
-Już dzwoniłam. -Dana, proszę.
-Zadzwoń do niego. -Zostaw ją!
-Jessica, posłuchaj... -Opowiadasz szalone historie mojej córce.
On zamierza zabić wiceprezydenta i jego świtę.
Musisz mi uwierzyć. Nie jest za późno, żeby go powstrzymać.
Powiedziałam Danie, żeby do niego zadzwoniła...
-Pieprzyłaś się z moim mężem. -A teraz musisz do niego zadzwonić.
Kazał ci się odczepić i teraz sobie wymyślasz dziwną historyjkę.
-Nie, nie słuchasz mnie. -Oczywiście, że nie.
Proszę, zadzwoń do niego. Przecież nie chcesz, żeby to się stało.
-Czy wszystko w porządku? -Nie, nie jest w porządku.
Proszę...
Nie rozumiecie, co tu się dzieje! Nikt nie rozumie!
Proszę pani...
Świat się zaraz skończy, a my tu sobie stoimy i gadamy!
-Proszę pójść z nami. -Nie! Zostawcie mnie!
-Chodź z nami! -Zostawcie mnie!
Nie ruszać się! Leż!
Zostań tam.
Ałć.
Kurwa.
Wszystko gra?
Tak, w porządku.
Znaleźliśmy broń snajpera w mieszkaniu ulicę stąd.
-Pewnie niedługo was stąd wypuścimy. -Świetnie.
Na pewno wszystko gra?
Trochę źle się czuję.
-Potrzebny ci lekarz? -Nie. Nie, dzięki.
To nie będzie konieczne.
Sierżancie Brody.
Telefon do pana. Córka.
Mówi, że to wyjątkowa sytuacja.
Dana?
Tato, gdzie jesteś?
-Dana, oddzwonię. -Nie, tato, nie.
W naszym domu była taka wariatka, ta, z którą, no wiesz, z którą byłeś,
i ona mówiła różne rzeczy o tobie, więc po prostu musiałam cię usłyszeć.
Tato?
Tak.
Tak, ale, Dana, ja...
Tato, ona mówiła, że współpracujesz z Tomem Walkerem,
że jesteś terrorystą.
Nie jestem.
Wiem, tato, wiem. Jasne, że nie jesteś.
Nigdy bym jej nie uwierzyła, bo ty byś nigdy czegoś takiego
nie zrobił. Nigdy.
Nie uwierzyłam jej.
Dana, jestem tutaj z grupą ludzi. Muszę kończyć.
Nie, tato, proszę.
Jesteśmy jeszcze zamknięci, ale niedługo nas wypuszczą.
-I wrócisz do domu? -Pewnie.
Chcę to usłyszeć.
-Tak, wracam do domu. -Nie mów tego w taki sposób.
Tato...
Obiecaj mi.
Musisz mi obiecać, że wracasz do domu.
Tato?
Tato, musisz mi to obiecać.
Potrzebuję cię. Wiesz o tym.
Wrócę do domu, Dana.
Obiecuję.
Dziękuję.
Dobrze, droga wolna.
Droga wolna.
Nick...
Wyglądasz jak z dupy. Chodź.
Co za zjebany dzień.
Dzień trzeci
Nasze myśli i modlitwy płyną do jej rodziny...
Tak jak obietnica, że jej zabójstwo zostanie pomszczone.
Z tego też powodu...
chciałbym oficjalnie poinformować,
że zamierzam ubiegać się o urząd prezydenta Stanów Zjednoczonych
i poświęcić się narodowi...
Tak, oczywiście. W każdej chwili.
Spełnienie obietnicy, że...
Z policji.
Chcą wiedzieć, czy zamierzamy wnieść oskarżenie.
-Brody, czy ty mnie słuchasz? -I co im powiedziałaś?
-Że porozmawiam z tobą. -Zajmę się tym.
Ta kobieta jest chora.
Z nią jest naprawdę coś nie tak.
Więc cokolwiek zdecydujesz...
Nie chcę, żeby jej imię kiedykolwiek padło w tym domu.
-Powiedziałem, że się tym zajmę! -Dobrze.
Zobaczę, czy Dana czuje się lepiej.
Saul.
Panie wiceprezydencie.
Dajcie nam, ile? Pięć minut?
No może dziesięć, żeby się zabezpieczyć.
Dziesięć.
-Jak Mira? -Świetnie, dziękuję.
Więc teraz ty i David Estes zajmujecie się tym bałaganem?
W co ty grasz, Saul?
Nazywam to: jebać terrorystów.
-Pamiętaj, gdzie twoje miejsce. -Wiem dokładnie, gdzie jest moje miejsce.
Jesteśmy po tej samej stronie? Bo twój ton sugeruje coś innego.
Próbuję się dowiedzieć, co się wczoraj stało.
Po co? Żeby to się nie powtórzyło.
I myślisz, że ten ocenzurowany dokument ci w tym pomoże?
Nie dowiem się, póki nie zobaczę,
co jest pod tymi czarnymi liniami.
Wierz mi, Saul, tam jest samo łajno.
Zostaw to.
Jesteś moim szefem od trzech i pół roku.
Czy ja coś kiedykolwiek zostawiłem?
-Myślę, że to dobry moment, by zacząć. -Nie zgadzam się.
I druga rzecz, którą możesz o mnie pamiętać...
Jestem sentymentalny.
Przyzwyczajam się do rzeczy. Ze względu na stare czasy.
Ktokolwiek powiedział Amerykanom,
że te taśmy z przesłuchań zostały zniszczone, mylił się.
Przymus, okrucieństwo, tortury... Tworzą marny obraz.
Ty wydałeś rozkazy, William.
Ja wydałem rozkazy.
Szantażujesz mnie.
Zostaniesz u nas.
Dziewczynki przygotowały ci pokój.
Trochę przesadziły z kwiatami. Są bardzo podekscytowane.
Dzięki, Maggie.
Powiedziałam im, że musisz odpocząć, ale nie wyjaśniałam, dlaczego.
Carrie?
Wiedziałaś, że on tu jest?
Carrie, co ty robisz?
Masz karę w zawieszeniu, nie powinnaś z nim rozmawiać.
Muszę.
Brody, ja...
Włamałaś się do mojego domu.
Przeraziłaś moją córkę. Ona ma 16 lat.
Przepraszam.
Policja zapytała, co mam zamiar zrobić.
-I co odpowiedziałeś? -Jeszcze nic.
To będzie zależeć od ciebie.
Po raz ostatni, Carrie...
Nie jestem tym, za kogo mnie masz.
-Przepraszam. -Powtarzasz to, ale to nie wystarczy.
Wiem o twoim stanie. David Estes mi powiedział.
Carrie, musisz dać sobie pomóc.
Wiem.
I musisz się trzymać z dala ode mnie. I od mojej rodziny.
Założyłaś podsłuch, obserwowałaś mnie,
wepchnęłaś się do mojego życia...
I po co? Dla zabawy?
To nienormalne.
-Rozumiesz... -Przyznałam ci rację.
Co to znaczy?
Rozumiem.
Będę się trzymać z dala od ciebie, obiecuję.
Żegnaj, Brody.
Żegnaj, Carrie.
-Do domu? -Do szpitala.
O kurwa.
To Abu Nazir w rejonie celu.
-Sądzimy... -Na pewno chcesz to oglądać?
To, co ukrywaliście przede mną?
Tak, chcę.
80% pewności, że tam był.
Atak lądowy byłby preferowany, by zmniejszyć straty wśród cywilów.
Ale czasowo niewykonalny.
-To jest szkoła. -Nie komplikuj.
Jeśli Abu Nazir ukrywa się wśród dzieci,
to on je naraża, nie my.
Więc zgoda?
Możecie działać.
Zgodnie z naszą wspólną opinią potencjalne straty cywilne
mieszczą się w obecnych parametrach.
I...
Czyli ktoś naprawdę wymyślił ten język.
To było dwa lata temu. Byłem twoim przełożonym
-a o niczym nie powiedziałeś. -Bo byś to powstrzymał.
Tak, nic by się nie wydarzyło.
Nie byłoby martwych dzieci,
przykrywki ani wydalenia Carrie Mathison z agencji...
Jej w to nie mieszaj.
Powiedzieć ci, co myślę?
Kiedy złapała trop Nazira, pierwszy w ciągu siedmiu lat...
...nie było warto wspomnieć mi o tym ataku dronem?
Nawet zupełnie prywatnie.
Czy też kariera we fraku przy wiceprezydencie,
jest ważniejsza od bezpieczeństwa wewnętrznego?
Bardzo bym chciał wiedzieć.
Świat się zmienił, Saul. Tuż przed twoim nosem.
-Odpowiedz na cholerne pytanie. -Odpowiadam.
Możemy teraz rozszerzać amerykańskie wpływy.
Osłabić militarnie Al-Kaidę.
Chcesz się bawić w szpiegowskie gierki, dołącz do Niemców czy Francuzów.
Kurwa, jestem na granicy, żeby chwycić za telefon
i zadzwonić do New York Timesa.
Nie zrobisz tego.
Wiesz, czemu?
Bo powiedzenie światu, że zabiliśmy 82 dzieci z premedytacją,
zagroziłoby wszystkim twoim oficerom w terenie.
Nie mówiąc już o każdym amerykańskim żołnierzu na froncie.
Generalnie wręczyłbyś wrogowi
najważniejsze narzędzie rekrutacyjne od czasu Abu Ghraib.
Przyznaję, że jestem pod wrażeniem. Masz jaja, że się tu zjawiasz.
Jestem pod wrażeniem, że żyjesz. Wyjaśnisz to jakoś?
Wszyscy tam byliśmy, Nick.
Tylko że ja się wydostałem o wiele szybciej.
Powiesz mi, co się wczoraj stało?
Nie podlegam ci, Tom! Nie przyszedłem tutaj się tłumaczyć.
Co się do cholery stało?
Jestem tu, bo masz bezpośredni kontakt z Nazirem.
Jebać Nazira!
-Kamizelka nie zadziałała. -Gówno prawda!
Spanikowałeś!
Tom?
A może to, co się wczoraj stało, było dobre?
Co by się stało, gdybym zdetonował kamizelkę?
Co by się zmieniło?
Zadaj sobie to pytanie.
Dziś by zastąpili Waldena kimś innym.
I co z tego, kurwa?
To oznacza, że jestem blisko
przyszłego prezydenta Stanów Zjednoczonych, Tom.
Stawia mnie to w wyjątkowym miejscu.
Nazir? Słuchasz tych bzdur?
Słucham.
Co mam zrobić?
Daj Nicholasa do telefonu.
Nazir?
Czy to prawda, co powiedziałeś?
Tak. Wciskałem przycisk, ale nic się nie stało.
Chodzi mi o to o wiceprezydencie.
Tak, to prawda.
W najgorszym wypadku...
...mógłbym wpływać na politykę na najwyższych szczeblach.
Po co zabijać człowieka, jeśli można zabić ideę?
O tym myślałem.
Nazir, jesteś tam jeszcze?
Chcę wierzyć w to, co mówisz, ale musisz mi w tym pomóc.
Potrzebuję dowodu twojego zaangażowania.
To znaczy?
Już kiedyś to zrobiłeś, a przynajmniej powiedziano ci, że to zrobiłeś.
W tej nowej grze jest dzika karta.
Rozumiesz mnie?
Nicholas?
Tak, rozumiem.
Więc się pożegnaj.
I powiedz Walkerowi, że muszę porozmawiać z nim na osobności.
Chce rozmawiać z tobą.
Zrobione.
Miałeś chyba z milion telefonów.
Głównie prasa, ale też urząd wiceprezydenta.
Wszystko gra?
Tak, już lepiej.
Jess, przepraszam, że wcześniej na ciebie krzyczałem.
Nie ma sprawy.
I tak się dziwię, że się jakoś trzymasz.
Dziękuję.
-Za co? -Za wszystko.
Dwa dni później
Przepraszam?
Przepraszam!
-Przepraszam, to oddział zamknięty. -Mam gdzieś przepustkę.
Na przedoperacyjną.
Po drugiej stronie korytarza, na prawo.
-Jeszcze raz? -Na prawo, drugie drzwi.
Tylko małe ukłucie.
-Jak się czujesz, kochana? -Dobrze.
Wyjmij jej to z ręki.
-Saul? -Proszę pana!
Z drogi.
Pierdolone barbarzyństwo. Nie pozwalam.
-Jim! -Zabieram cię stąd.
Saul, przestań.
Posłuchaj mnie. To było...
Chcę to zrobić.
Co?
To moja decyzja, powiedziałam im, żeby to zrobili.
Twoja decyzja? Terapia szokowa?
To nie „Lot nad kukułczym gniazdem”, Saul. Teraz stosuje się bardzo krótkie impulsy.
Nazywają to terapia elektrokompulsywna.
Nie obchodzi mnie, jak to nazywają.
Ciągle przyklejają elektrody do czaszki?
Wciąż występuje rzucanie w drgawkach?
Musiałam coś zrobić. Nie mogę już tak żyć.
Oczywiście, że możesz.
Jesteś najsilniejszą osobą, jaką znam.
Więc przestań.
Nie, to nie minie.
Tylko się pogarsza...
Carrie, proszę, przecież są inne możliwości.
-Nie pozwól im zjebać ci mózgu. -Mój mózg jest i tak zjebany.
To akurat jest mózg, który kocham.
Wszystko w porządku, pani Mathison?
-Tak, wszystko jest dobrze, dzięki. -Na pewno?
A co ze skutkami ubocznymi?
Utrata pamięci...
Ale to tylko na chwilę. Zazwyczaj to krótkotrwałe.
Sporo się i tak wydarzyło. Lepiej byłoby o tym zapomnieć.
To wcale nie jest śmieszne.
Saul, podjęłam decyzję.
Jestem wdzięczna, że się przejmujesz, ale...
Nie mogę już tak żyć. To się musi skończyć.
Cóż...
Ale nie powinnaś mieć do siebie pretensji.
Znaczy...
To nie była totalna katastrofa.
Myliłaś się co do Brody'ego. Ale miałaś rację w sprawie Nazira.
Chodzi ci o żółty, o okres hibernacji?
Tak.
Był w żałobie.
Jego syn został zabity w ataku drona w północnym Iraku.
Który syn?
Najmłodszy, dziesięcioletni. Razem z pozostałymi 82 uczniami.
Najwyraźniej wiceprezydent wydał rozkaz.
-Jakim cudem to ominęłam? -Nie ominęłaś.
Rejestry zostały wyczyszczone.
Wymazane.
Jakby to się nigdy nie zdarzyło.
Jezu...
Dzięki, że mi powiedziałeś.
Zasługujesz, żeby to wiedzieć.
Saul, jest jakaś szansa na moje odwołanie się od zwolnienia?
Nie.
Tato!
Co ty tu robisz?
Poszedłem naprawić nieszczelny świetlik.
-Z piwem? -Dotarło później.
Nie wiedziałem, że mamy taki widok.
Na podwórko Schwartzów, jasne.
-Mogę się przysiąść? -Jasne.
Jest pani gotowa?
To jest to znieczulenie, o którym rozmawialiśmy.
Proszę zacząć liczyć od tyłu, zaczynając od 100.
Issa.
Issa, nie!
Issa...
Issa, syn Nazira, Brody go znał.
Żebym tylko nie zapomniała...
Co powiedziała?
Nic, to tylko znieczulenie, każdy tak robi.
Jest nieprzytomna.
Dobrze, jesteśmy gotowi.
Elektrody włączone.
Przetłumaczone przez LingPerfect